Gibberish / Koeterwaals
|
Just for fun, I had a computer translating program (Systran)
do a translation as well as a Dutch-English re-translation of
Gormenghast's very first paragraph. The results, shown below,
are bewildering, but contain some delightful errors. |
Voor de grap heb ik een vertaalprogramma (Systran) losgelaten op de
eerste alinea van Gormenghast - zowel op het origineel als op mijn
eigen vertaling. De resultaten zijn uitgesproken bedroevend, maar
tegelijkertijd soms heel vermakelijk. |
|
ORIGINAL
THE HALL OF THE BRIGHT CARVINGS
Gormenghast, that is, the main massing of the original stone, taken by itself
would have displayed a certain ponderous architectural quality were it
possible to have ignored the circumfusion of those mean dwellings that
swarmed like an epidemic around its outer walls. They sprawled over the
sloping earth, each one half way over its neighbour until, held back by the
castle ramparts, the innermost of these hovels laid hold on the great
walls, clamping themselves thereto like limpets to a rock. These dwellings,
by ancient law, were granted this chill intimacy with the stronghold that
loomed above them. Over their irregular roofs would fall throughout the
seasons, the shadows of time-eaten buttresses, of broken and lofty turrets,
and, most enormous of all, the shadow of the Tower of Flints. This tower,
patched unevenly with black ivy, arose like a mutilated finger from among
the fists of knuckled masonry and pointed blasphemously at heaven. At
night the owls made of it an echoing throat; by day it stood voiceless and
cast its long shadow. |
SYSTRAN ENG>DUTCH
DE ZAAL VAN DE HELDERE GRAVURES
Gormenghast, namelijk het belangrijkste groeperen zich van de originele
steen, zou genomen alleen een bepaalde zwaarwichtige architecturale
kwaliteit was het mogelijk om circumfusion van die gemiddelde woningen
getoond hebben genegeerd te hebben die als een epidemie rond zijn
buitenmuren zwermden. Zij spreidden zich over hellende aarde, elke één
half uit over zijn buur tot, tegengehouden door het kasteel ramparts,
diepste hiervan hovels gelegde greep op de grote muren, daaraan
vastklemmend als limpets aan een rots. Deze woningen, door oude wet,
werden verleend deze koele intimiteit met het bolwerk dat boven hen
opdoemde. Over hun onregelmatige daken door de seizoenen zou vallen,
steunt de schaduwen van tijd-gegeten, van gebroken en lofty torentjes, en,
het enormst van allen, de schaduw van de Toren van Flints. Deze toren,
die ongelijk met zwarte klimop wordt hersteld, was het gevolg als een
verminkte vinger van onder de vuisten van knuckled metselwerk en richtte
blasphemously op hemel. Bij nacht maakten de uilen van het een het
weergalmen keel; tegen dag bevond het zich voiceless en goot zijn lange
schaduw.
|
|
VERTALING DE ZAAL DER VLAMMENDE
SNIJWERKEN
Gormenghast, dat wil zeggen, het
oorspronkelijk massief van
samengebald steen, zou op zichzelf beschouwd een zwaarwichtig
soort architectonische kwaliteit aan de dag gelegd hebben, mits
men de ogen had kunnen sluiten voor de gordel van schamele hutten
die als een epidemie om de buitenwal wemelden. Ze lagen ordeloos
verspreid over het hellende terrein, elke hut wat hoger dan de
vorige, tot de binnenste kotten door de borstwering in hun opmars
gestuit werden en zich aan de hoge muren vastklampten, als
zeeslakken aan een rots. Die kille verbintenis met de vesting die
boven hen opdoemde ging terug op een oud privilege. Over hun
onregelmatige daken trokken, jaar in, jaar uit, de schaduwen van
door de tijd aangevreten schoormuren, van vervallen en verheven
pinakels, en, het meest ontzagwekkend van al, de schaduw van de
Vuurstenen Toren. Ongelijkmatig bedekt met
zwarte klimop, stak de toren als een verminkte vinger omhoog
tussen vuisten van knokkelig metselwerk en wees godslasterlijk
naar de hemel. 's Nachts maakten de uilen hem tot een galmende
keelholte; overdag bleef hij stom en wierp zijn lange
schaduw. |
SYSTRAN DUTCH>ENG
THE ROOM OF THE FLAMING SNIJWERKEN
Gormenghast, this means, the original solid mass of clenched stone, on
itself considered a weighty type architectonic quality will have shown,
provided that one the eyes could have closed for the gordel of miserable
huts which swarmed as an epidemic for the outside rampart. They lay
ordeloos spread concerning the tending area, each hut what higher than
previous, until the interior kotten was run up by the railing in their
opmars and to the high walls clinged themselves, as sea slugs to a rock.
That chilly obligation with the blockhouse which appeared above them
returned on an old privilege. Concerning their irregular roofs took off,
year in, year, shadow of by the time aangevreten schoormuren, of expired
and raised pinakels, and, the most ontzagwekkend of already, the shade of
the fire toes toren. Unevenly the toren covers as a mutilated finger
omhoog between fists of knokkelig metselwerk and indicated god to the sky
with black klimop, put. at night the owls turned him into a resounding
pharynx; by day he remained stupid and threw its long shade. |
 Back to 'Peake'
|
|
|
|