|
|
| |
|
DE LICHTZINNIGE VLAAI |
THE FRIVOLOUS CAKE |
| |
| Er was een lichtzinnige vlaai op een dag |
A freckled and frivolous cake there was |
| Op drift door een reêloze zee |
That sailed on a pointless sea, |
| Of welke beklemmende baai er maar lag, |
Or any lugubrious lake there was |
| Vol veerkracht, vrijmoedig voor twee. |
In a manner emphatic and free. |
| Hoe zedeloos, o hoe zedeloos |
How jointlessly, and how jointlessly |
| En lichtzinnig laveerde de vlaai |
The frivolous cake sailed by |
| En de golven die slingerden redeloos |
On the waves of the ocean that pointlessly |
| De vis in de lucht vol lawaai. |
Threw fish to the lilac sky. |
| |
| Het was er met windvoorn bezaaid, die dag |
Oh, plenty and plenty of hake there was |
| Formidabel, voor woorden te sterk, |
Of a glory beyond compare. |
| Ze tuimelden sierlijk verwaaid, van elk slag, |
And every conceivable make there was |
| Rijp en groen, door het purperen zwerk. |
Was tossed through the lilac air. |
| |
| Omhoog langs de baren en over de top |
Up the smooth billows and over the crests |
| Van de golfruggen sprong als een hit |
Of the cumbersome combers flew |
| De lichtzinnige vlaai met een mes, als een haai |
The frivolous cake with a knife in the wake |
| In het zog van haar manschap met pit. |
Of herself and her curranty crew. |
| Als een zwaardvis vilein vloog het voort door het brijn |
Like a swordfish grim it would bounce and skim |
| (Dat vlijmscherpe mes, blauwig wit) |
(This dinner knife fierce and blue), |
| En de vlaai, zo lichtzinnig, zat boordevol gein |
And the frivolous cake was filled to the brim |
| Van haar fruitige manschap met pit. |
With the fun of her curranty crew. |
| |
| Het was er met windvoorn bezaaid, die dag |
Oh, plenty and plenty of hake there was |
| Formidabel, voor woorden te sterk, |
Of a glory beyond compare. |
| Ze tuimelden sierlijk verwaaid, van elk slag, |
And every conceivable make there was |
| Rijp en groen, door het purperen zwerk. |
Was tossed through the lilac air. |
| |
| Rondom het strand van het Eiland Charmant |
Around the shores of the Elegant Isles |
| Waar de katvis ronkend zich zont |
Where the cat-fish bask and purr |
| En kleverig grijnzend zijn snorharen kamt |
And lick their paws with adhesive smiles |
| En wriemelt met vinnen van bont |
And wriggle their fins of fur, |
| Daar jagen verwoed in de purperen gloed |
They fly and fly 'neath the lilac sky - |
| De lichtzinnige vlaai en het mes, |
The frivolous cake, and the knife |
| Dat indigo knipoogjes werpt, als een groet |
Who winketh his glamorous indigo eye |
| Aan zijn bruid, zijn banketminnares. |
In the wake of his future wife. |
| |
| Het kruimelt voor twee in de zee zonder ree |
The crumbs blow free down the pointless sea |
| Op een hartklop, ter dege ontroerd |
To the beat of a cakey heart |
| En het tedere staal voelt nu hoe totaal |
And the sensitive steel of the knife can feel |
| De drijfkracht der liefde vervoert. |
That love is a race apart. |
| In het pijlsnel verkwijnende licht op de vlucht |
In the speed of the lingering light are blown |
| Stuift het kruim naar de windvoorn, en klinkt |
The crumbs to the hake above, |
| Door de tropische lucht de extatische zucht |
And the tropical air vibrates to the drone |
| Van een vlaai die in hartstocht verzinkt. |
Of a cake in the throes of love. |
| |
| |
|
TALM, O SCHOONHEID, AAN MIJN ZIJDE |
LINGER NOW WITH ME, THOU BEAUTY |
| |
| Talm, o Schoonheid, aan mijn zijde, |
Linger now with me, thou Beauty, |
| Op de kliffen van weleer. |
On the sharp archaic shore. |
| Zelfs een god kan 't niet bestrijden: |
Surely it's a wastrel's duty |
't Is des nietsnuts plicht, niet meer. |
And the gods could ask no more. |
| Zo gij toeft waar ik blijf talmen, |
If you lingerest when I linger, |
| Volgt in 't voetspoor van mijn vlucht, |
If thou tread'st the stones I tread, |
| Sust gij mijn vergeefs verlangen |
Thou wilt stay my spirit's hunger |
| En de dromen die ik ducht. |
And dispel the dreams I dread. |
| |
| Kom, mijn lief, mijn uitverkoren, |
Come thou, Love, my own, my only, |
| Langs de torentrans van Grauw. |
Through the battlements of Groan; |
| Talmen maakt soms zo verloren |
Lingering becomes so lonely |
| Als j'alleen talmt, welbeschouwd. |
When one lingers on one's own. |
| |
| 'k Heb getalmd in de portalen |
I have lingered in the cloisters |
| Van de Noorderbeuk bij nacht, |
Of the Northern Wing at night, |
| Toen het zwerk uit oesterschalen |
As the sky unclasped its oysters |
| Parels licht naar boven bracht. |
On the midnight pearls of light. |
| Uit ongure schimmen welde |
For the long remorseless shadows |
| Een sinister ongerief. |
Chilled me with exquisite fear. |
| 'k Heb getalmd in klamme velden |
I have lingered in cold meadows |
| 't Plensde er een maand, mijn lief. |
Through a month of rain, my dear. |
| |
| Kom, beminde, uitverkoren, |
Come, my Love, my sweet, my Only, |
| Langs de vestingwal van Grauw. |
Through the parapets of Groan. |
| Talmen voelt soms zo verloren |
Lingering can be very lonely |
| Als 'k alleen talm, in de kou. |
When one lingers on one's own. |
| |
| 'k Heb getalmd in duist're nissen, |
In dark alcoves I have lingered |
| Tomben van dood voorgeslacht |
Conscious of dead dynasties. |
| 'k Heb getalmd in holle bomen |
I have lingered in blue cellars |
| En in krochten bij de gracht. |
And in hollow trunks of trees. |
| Menig wandelaar bij maanlicht, |
Many a traveller through moonlight |
| Die een wenteltrap beklom |
Passing by a winding stair |
| Of vervallen poorten doorging, |
Or a cold and crumbling archway |
| Zag geschrokken naar mij om. |
Has been shocked to see me there. |
| |
| 'k Mis u zo, mijn uitverkoren, |
I have longed for thee, my Only, |
| Hoor! Daar klinkt de stap van Grauw! |
Hark! the footsteps of the Groan! |
| Talmen blijkt zo heel verloren, |
Lingering is so very lonely |
| Als j'alleen talmt, leeg en lauw. |
When one lingers all alone. |
| |
| Wilt ge samen met mij talmen, |
Will you come with me, and linger? |
| Speuren naar 't mystiek akkoord |
And discourse with me of those |
| Dat ik in mijn borst voel galmen, |
Secret things the mystic finger |
| Maar nog nimmer heb gehoord? |
Points to, but will not disclose? |
| Ben 'k alleen, dan vliedt mijn jubel |
When I'm all alone, my glory, |
| Immer heen, en al wat blijft |
Always fades, because I find |
| Is dat eenzaamheid de luister |
Being lonely drives the splendour |
| Van mijn visioen verdrijft. |
Of my vision from my mind. |
| |
| Kom, mijn engel! uitverkoren! |
Come, oh come, my own! my Only! |
| Mee door 't Gormenghast van Grauw. |
Through the Gormenghast of Groan. |
| Talmend voel ik mij verloren, |
Lingering has become so lonely |
| Als 'k alleen talm, zonder jou! |
As I linger all alone! |
| |
| |
|
SIMPEL, SOMBER EN SCHAARS |
SIMPLE, SELDOM AND SAD |
| |
| Simpel, somber en schaars |
Simple, seldom and sad |
| Zijn wij; |
We are; |
| Op de Heilbotheuvels zo ver |
Alone on the Halibut Hills |
| Eenzaam en vrij, |
Afar, |
| Zoet en zot onze blikken |
With sweet mad Expressions |
| Eeuwenoud |
Of old |
| Wonderlijk lieflijk |
Strangely beautiful, |
| Is ons vertrouwd |
So we're told |
| Door de Wezens die zwerven |
By the Creatures that Move |
| Door wolkenvlagen |
In the sky |
| En sterven |
And Die |
| In de nacht dat de Dode Bomen |
On the night when the Dead Trees |
| Dansen en klagen. |
Prance and Cry. |
| |
| Schuchter, somber en schaars - |
Sensitive, seldom and sad - |
| Schuchter, somber en schaars - |
Sensitive, seldom and sad - |
| |
| Simpel, somber en schaars |
Simple, seldom and sad |
| Dat zijn wij |
Are we |
| Ons reisdoel een zee |
When we take our path |
| Van paars |
To the purple sea - |
| Zoet en zot onze blikken |
With mad, sweet Expressions |
| Van weleer |
Of Yore, |
| Wonderlijk lieflijk |
Strangely beautiful, |
| Ja, zelfs meer |
Yea, and More |
| In de Nacht aller Nachten |
On the Night of all Nights |
| Als de wolkenlagen |
When the sky |
| Tot kleuren |
Streams by |
| Verscheuren, en de Dode Bomen |
In rags, while the Dead Trees |
| Dansen en klagen. |
Prance and Cry. |
| |
| Schuchter, somber en schaars - |
Sensitive, seldom and sad - |
| Schuchter, somber en schaars. |
Sensitive, seldom and sad. |
| |
| |
|
DE KNEKELKNOL |
THE OSSEOUS 'ORSE |
| |
| Kom, zwaai nu fluks uw scheengewricht |
Come, flick the ulna juggler-wise |
| En blaas de ellepijp voor mij! |
And twang the tibia for me! |
| O Knekelknol, de toekomst ligt |
O Osseous 'orse, the future lies |
| Als plasma op het tij. |
Like serum on the sea. |
| |
| Mals gras - daarmee is het gedaan |
Green fields and buttercups no more |
| Geen boterbloem bekoort u meer. |
Regale you with delight, no, no! |
| Want in uw witte bekken gaan |
The tonic tempests leap and pour |
| Synapsen als een storm tekeer. |
Through your white pelvis ever so. |
| |
| Kom, rammel met uw ruggengraat |
Come, clap your scapulae and twitch |
| En trek uw wervels in postuur, |
The pale pagoda of your spine, |
| Van vel en vlees verschoond; wat baat |
Removed from life's eternal itch |
| Hier jodiumtinctuur? |
What need for iodine? |
| |
| De Knekelknol herrees op slag, |
The Osseous 'orse sat up at once |
| Zijn ribben ratelden spontaan. |
And clanged his ribs in biblic pride. |
| Hoewel ik er geen been in zag |
I fear I looked at him askance |
| Keek ik hem botweg aan... |
Though he had nought to hide... |
| |
| Geen been om op te staan... alleen... |
No hide at all... just... |
| (afgebroken door de vertelling) |
| |
| |
|
TORS DE LAST |
HOLD FAST |
| |
| Tors de last |
Hold fast |
| Van de wet |
To the law |
| En houd vast |
Of the last |
| Tot het laatst |
Cold tome, |
| Aan het boek |
Where the earth |
| Waar de klei |
Of the truth |
| Van de kern |
Lies thick |
| Bezinkt |
On the page, |
| En de turf |
And the loam |
| Van het geloof |
Of faith |
| Zacht gloeit |
In the ink |
| In de inkt |
Long fled |
| Eens ontvloeid |
From the drone |
| Aan de pen |
Of the nib |
| Als de zucht |
Flows on |
| Van het merg |
Through the breath |
| Dat verrijst |
Of the bone |
| In het licht |
Reborn |
| Waar het lot |
In a dawn |
| Beschikt |
Of doom |
| Dat de roos |
Where blooms |
| Ontluikt |
The rose |
| Voor de wind, |
For the winds |
| Het Kind |
The Child |
| Voor het graf, |
For the tomb |
| Het koren |
The thrush. |
| Voor de zeis, |
For the hush |
| Waar het lied |
Of song, |
| Van de lijster |
The corn |
| Vervliedt |
For the scythe |
| En de doorn |
And the thorn |
| Stil wacht |
In wait |
| Op het hart |
For the heart |
| Tot de rest |
Till the last |
| Van wat was |
Of the first |
| Is versmacht |
Depart, |
| En het minst |
And the least |
| Van het meest |
Of the past |
| Tot as |
Is dust |
| Is vergruisd |
And the dust |
| En verstuift |
Is lost. |
| In de wind. |
Hold fast! |
| Tors de last! |
|
| |
| |
|
HET RABARBERPERK |
THE RHUBARB-GROVE |
| |
| Een ezel in gebed! Laat af, kom met mij mee |
A mule at prayer! Ignore him: turn to me |
| Tot onze minneband, dat gulden raderwerk, |
Until the gold contraption of our love |
| Met zeven blikken bussen rammelt, en de zee |
Rattles its seven biscuit boxes, and the sea |
| Haar golven terugtrekt van 't rabarberperk. |
Withdraws its combers from the rhubarb-grove. |
| |
| Dit is geen oord waar feeën, vol melancholie |
This is no place for maudlin-headed fays |
| Vanachter paddestoelen lonken - 't is een kust |
To smirk behind their mushrooms! 't is a shore |
| Voor grijnzende demonen; juist een plek, chérie, |
For gaping daemons: it is such a place, |
| Van 't soort waarop ik altoos was belust. |
As I, my love, have long been looking for. |
| |
| Hier, waar 't rabarberperk zijn somber aangezicht |
Here, where the rhubarb-grove into the wave |
| Weerspiegelt in de baren, kunnen wij voortaan |
Throws down its rueful image, we can fly |
| De vliegers onzer min zien zweven, vederlicht, |
Our kites of love, above the sandy grave, |
| Hoog boven 't zand waar velen 't graf zijn ingegaan. |
Of those long lost in ambiguity. |
| |
| Want liefde rijpt het best in een rabarberperk |
For love is ripest in a rhubarb-grove |
| Waar vreemde schijnsels twink'len in de dageraad. |
Where weird reflections glimmer through the dawn: |
| O levende essentie, plantaardig weefselwerk |
O vivid essence vegetably wove |
| Van kleur die reeds bij haar ontstaan vergaat. |
Of hues that die, the moment they are born. |
| |
| Verdoold in 't veile niets vervliegen onze dromen |
Lost in the venal void our dreams deflate |
| En gaan als loze zuchten op in 't ijle groen |
By easy stages through green atmosphere: |
| Zoals de blauwe vinvis talmt met bovenkomen, |
Imagination's bright balloon is late, |
| Zo traag verheft zich 't blinkend visioen. |
Like the blue whale, in coming up for air. |
| |
| 't Is onbekend welk van die zwarte, wilde vruchten, |
It is not known what genus of the wild |
| De druiven der gedachte, 't best krimpt en verdicht |
Black plums of thought best wrinkle, twitch and flow |
| Tot wijsheids zoete krenten - tussen de geneugten |
Into sweet wisdom's prune - for in the mild |
| Van Amors wijngaard is 't van geen gewicht. |
Orchards of love there is no need to know. |
| |
| Roep Capricornus aan - tot welk gerief? Hij koerst |
What use to cry for Capricorn? it sails |
| Over de rode landkaart van het hart; men vindt |
Across the heart's red atlas: it is found |
| Hem slechts in 't middenrif, geranseld en omfloerst |
Only within the ribs, where all the tails |
| Door al die wilde staarten van de wind. |
The tempest has are whisking it around. |
| |
| Geen tijd voor tranen: voor vandaag is het genoeg |
No time for tears: it is enough, today, |
| Dat wij, op onze tocht langs brokkelige klippen, |
That we, meandering these granular shores |
| De golven aan zien stormen, in hun speels gezwoeg, |
Should watch the ponderous billows at their play |
| Als duist're dieren, 't schuim wit op hun lippen... |
Like midnight beasts with garlands in their jaws... |
| |
|
